49 idzie pod młotek
( The Crying of Lot 49 )

Druga, najkrótsza i najprzystępniejsza powieść Pynchona wydana poraz pierwszy w 1966 roku. Według niektórych stanowi ona zagubiony rozdział, który oryginalnie miał znaleźć się w poprzedniej powieść V.
Polskie tłumaczenie, autorstwa Piotra Siemiona po raz pierwszy ukazało się w "Literaturze na świecie" w roku 1985, wznowienie zaś w 1995 nakładem wydawnictwa Zysk.
Ogólny zarys powieści wydaje się bardzo prosty - Edypa Maas, główna bohaterka, staje się dziedziczką fortuny po swoim byłym kochanku, Piercie Inveraritego. Wszystko zaczyna się komplikować w momencie gdy chce ona odkryć, co tak naprawdę kryje się za tą nieoczekiwaną niespodzianką. Tłem dla paranoicznego labiryntu, w jaki wchodzi Edypa Maas, jest fikcyjny konflikt między firmami pocztowymi Thurn und Taxis, oraz Trystero.

Fragment

- Ależ całe nasze piękno - pospieszył Metzger z wyjaśnieniem - polega właśnie na umiejętności zmiany ról. W sądzie, twarzą w twarz z ławą przysięgłych, adwokat staje się aktorem, prawda? Taki Raymond Burr jest z kolei aktorem grającym adwokata, który stojąc przed ławą przysięgłych zmienia się w aktora. Albo weźmy mnie, byłego aktora, który został adwokatem. Czy wiesz, że telewizja nakręciła na próbę pierwszy odcinek ewentualnego serialu opartego na motywach mojej własnej kariery? Główną rolę gra mój przyjaciel, Manny Di Presso, były adwokat, który rzucił swą kancelarię, żeby zostać aktorem. W tym filmie Manny gra właśnie mnie, aktora, który zostawszy prawnikiem co jakiś czas znów staje się aktorem. Film leży w klimatyzowanym sejfie, i można go puszczać w nieskończoność.
(rozdział 2)

Okładki różnych wydań
kliknij, żeby zobaczyć powiększenie.

Opracowania
Aktualnie brak opracowań na temat tej książki.