Mason i Dixon
( Mason and Dixon )

Rok 1997 przynióśł powieść Mason i Dixon, stylistycznie osadzoną głęboko w duchu oświecenia. Opisuje ona losy dwóch tytułowych osiemnastowiecznych astronomów i geodetów, Charlesa Masona i Jeremiaha Dixona, a właściwie opowiada na nowo ich historię zgodnie z postmodernistycznym zacięciem do de-kokonstrukcji.
Na ich drodze staną poraz kolejny niesamowite charaktery jak nieletnia nimfomanka, wielki burak czy zakochana kaczka. Wśród tych wszystkich dziwaczności znajdzie się również miejsce dla postaci historycznych jak Jerzy Waszyngton.
Jedynym mankamentem, który może nie pozwolić skończyć książki niewytrwałym czytelnikom, jest stylizowany język. Jednak ci, którym taka perełka nie przeszkadza, odnajdą w niej wszystko co najlepsze dla dobrej powieści - humor, wartką akcję, niecodzienne wydarzenia. Mówiąc krótko, mistrz w akcji.

Fragment

Does Britannia, when it sleeps, dream? Is America her dream? -- in which all that cannot pass in the metropolitan Wakefulness is allow'd Expression away in the restless Slumber of these Provinces, and on West-ward, wherever 'tis not yet mapp'd, nor written down, nor ever, by the majority of mankind, seen, -- serving as a very Rubbish-Tip for subjunctive Hopes, for all that may yet be true, -- Earthly Paradise, Fountain of Youth, Realms of Prester John, Christ's Kingdom, ever behind the sunset, safe till the next Territory to the West be seen and recorded, measur'd and tied back in, back to the Net-Work of Points already known, that slowly triangulates its Way into the Continent, changing all from subjunctive to declarative, reducing Possibilities to Simplicities that serve the ends of Governments, -- winning away from the realm of the Sacred, its Borderlands one by one, and assuming them unto the bare mortal World that is our home, and our Despair. (rozdział 34)

Okładki różnych wydań
kliknij, żeby zobaczyć powiększenie.

Opracowania
Aktualnie brak opracowań na temat tej książki.